|
Jej
powstanie w naszym mieście umożliwiła reforma administracyjna
przeprowadzona w 1975 roku. W jej wyniku zlikwidowano w Krakowie
Powiatową Bibliotekę Pedagogiczną mieszczącą się przy ulicy
Karmelickiej 30.
O pozostały po niej zbiór książek z dziedziny pedagogiki,
psychologii i dydaktyki, a liczący sobie ponad 1000 egzemplarzy
wystarał się ówczesny Inspektor Oświaty i Wychowania
Mieczysław Kozłowski.
|
Sprowadzony do Skawiny księgozbiór
umieszczono budynku Inspektoratu Oświaty i Wychowania przy ulicy Żwirki
i Wigury 7. W tym samym budynku mieściła się Szkoła Podstawowa nr 5
oraz Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół.
Zbiór złożono w jednym z dwóch pomieszczeń
przeznaczonych na ten cel. Całe wyposażenie powstającej biblioteki
stanowiło biurko, kilka oszklonych szaf, których poukładano
książki i niewielka skrzynka katalogowa.
Funkcję pierwszego pracownika, a zarazem i kierownika biblioteki
powierzono pani Zofii Bieś, która pracowała
wówczas w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej w
Krakowie. W maju 1976 roku nowa placówka jako filia
krakowskiej PBW została otwarta dla czytelników. Biblioteka
nie posiadała własnego budżetu.
W 1977 roku uzyskano z Urzędu Miasta jednorazową dotację na zakup
książek i prenumeratę czasopism.
Po dwóch latach działalności w tak skromnych warunkach,
przeniesiono placówkę do samodzielnego 25-metrowego
pomieszczenia w budynku przy ulicy Buczka 2 mieszczącego też Szkolny
Ośrodek Sportowy.
Nie był to jednak lokal wystarczający dla potrzeb powiększającego się
księgozbioru oraz systematycznie wzrastającej liczby
czytelników. W tym okresie zbiór liczył 2248
woluminów a korzystało z niego 143 czytelników.
Sytuacja zmieniła się w rok później, kiedy to
Spółdzielnia Mieszkaniowa udostępniła dla potrzeb biblioteki
mieszkanie w bloku przy ulicy Ogrody 26. Było to trzypokojowe
mieszkanie o powierzchni 50 m2, mieszczące się na parterze.
W jednym z pomieszczeń można już było urządzić czytelnię, w innych
magazyn książek, a także wypożyczalnię. Względnie duży
przedpokój mógł pomieścić katalogi i kartoteki.
Dwa lata później przyznano placówce sąsiednie
mieszkanie M-2, gdzie można już było zorganizować czytelnię z
prawdziwego zdarzenia. W miarę wzrostu księgozbioru i ilości
czytelników mogła wzrosnąć także liczba
pracowników. W 1986 roku obsada placówki wynosiła
4 osoby (3,5 etatu).
Lata osiemdziesiąte to okres największego rozwoju placówki.
W tym okresie do pracy w szkolnictwie przyjmowano osoby z
wykształceniem średnim, zobowiązując je jednocześnie do podjęcia
studiów wyższych. Dla ludzi pracujących i uczących się,
dobrze zaopatrzona biblioteka w miejscu zamieszkania była nieocenioną
pomocą. Liczba czytelników stale wzrastała.
Na początku lat dziewięćdziesiątych placówka przeżywała
kryzys. Znacznie zmniejszyły się fundusze na działalność. Liczba
zakupów spadła do 168 woluminów. Ponadto
Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadząc politykę odzyskiwania
lokali celem udostępnienia ich członkom spółdzielni, nie
przedłużyła bibliotece umowy wynajmu. Placówka zmuszona
została do kolejnej przeprowadzki. Nowym miejscem działalności
biblioteki stał się lokal w kamienicy nr 12 w Rynku, gdzie mieści się
do dzisiaj. Otwarcie biblioteki w nowym miejscu nastąpiło 1 czerwca
1991 roku.
W 1992 roku władze samorządowe zdecydowały się na
przejęcie biblioteki jak i innych placówek oświatowych.
Odczuli to bibliotekarze, odczuli i czytelnicy, ponieważ polepszyła się
sytuacja finansowa biblioteki.
Ostatnim rozdziałem historii biblioteki jest fakt jej usamodzielnienia
się jako jednostki organizacyjnej gminy.
30 maja 2001 roku Rada Miasta po wieloletnich staraniach ze strony
kierownika biblioteki uchwaliła statut placówki.Pociągnęło
to za sobą konieczność zmiany nazwy na: BIBLIOTEKA PEDAGOGICZNA W
SKAWINIE.
W 2005 roku powierzchnia biblioteki znowu się powiększyła o dwa
niewielkie pomieszczenia mieszczące się na tym samym piętrze budynku.
Dzięki modernizacji ogrzewania pozyskano miejsce na nowy
księgozbiór, stało się również możliwe
uruchomienie w 2006 roku Czytelni Internetowej. Przed Biblioteką
Pedagogiczną kolejne wyzwanie; całkowita komputeryzacja
zbiorów i usług.
|